obiectivus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From obiciō (“to present, expose”) + īvus.

    Pronunciation

    Adjective

    obiectīvus (feminine obiectīva, neuter obiectīvum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) objective

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative obiectīvus obiectīva obiectīvum obiectīvī obiectīvae obiectīva
    genitive obiectīvī obiectīvae obiectīvī obiectīvōrum obiectīvārum obiectīvōrum
    dative obiectīvō obiectīvae obiectīvō obiectīvīs
    accusative obiectīvum obiectīvam obiectīvum obiectīvōs obiectīvās obiectīva
    ablative obiectīvō obiectīvā obiectīvō obiectīvīs
    vocative obiectīve obiectīva obiectīvum obiectīvī obiectīvae obiectīva

    Descendants

    • Catalan: objectiu
    • French: objectif
    • Italian: obiettivo, oggettivo
    • Middle English: obgectyf
    • Portuguese: objetivo
    • Romanian: obiectiv
    • Spanish: objetivo