obiectio

Latin

Etymology

    From obiciō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    obiectiō f (genitive obiectiōnis); third declension

    1. objection, opposition
    2. reproach

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • Catalan: objecció
    • French: objection
    • Friulian: obiezion
    • Galician: obxección
    • Italian: obiezione
    • Occitan: objeccion
    • Piedmontese: obiession
    • Portuguese: objeção
    • Romanian: obiecție
    • Spanish: objeción