obcapić

Polish

Etymology

    From ob- + czepić.

    Pronunciation

    Verb

    obcapić pf

    1. (transitive, Kielce) synonym of otoczyć
      Ludzie po wyjściu z kościoła obcapili księdza. ― After leaving the church, people surrounded the priest.

    Further reading

    • Władysław Siarkowski (1891), “obcapić”, in “Słowniczek gwary ludowej z okolic Pińczowa”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, page 337