numerari
Catalan
Etymology
Learned borrowing from Latin numerārius. First attested in 1839.[1]
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [nu.məˈɾa.ɾi]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [nu.meˈɾa.ɾi]
Audio (Barcelona): (file)
Adjective
numerari (feminine numerària, masculine plural numeraris, feminine plural numeràries)
Related terms
Noun
numerari m (uncountable)
References
- ^ “numerari”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
- “numerari”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “numerari” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “numerari”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Italian
Noun
numerari m
- plural of numerario
Anagrams
Latin
Verb
numerārī
- present passive infinitive of numerō
Categories:
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms derived from Proto-Indo-European
- Catalan learned borrowings from Latin
- Catalan terms derived from Proto-Italic
- Catalan terms derived from the Proto-Indo-European root *nem- (distribute)
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan terms with audio pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan adjectives
- Catalan relational adjectives
- Catalan nouns
- Catalan uncountable nouns
- Catalan masculine nouns
- Italian non-lemma forms
- Italian noun forms
- Latin non-lemma forms
- Latin verb forms