nowicjusz

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin novīcius.

    Pronunciation

    • IPA(key): /nɔˈvi.t͡sjuʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sjuʂ
    • Syllabification: no‧wi‧cjusz

    Noun

    nowicjusz m pers (female equivalent nowicjuszka)

    1. layman, rookie
      Synonym: żółtodziób
    2. (religion) novice (new member of a religious order)
      Synonym: probant

    Declension

    Declension of nowicjusz
    singular plural
    nominative nowicjusz nowicjusze
    genitive nowicjusza nowicjuszy, nowicjuszów
    dative nowicjuszowi nowicjuszom
    accusative nowicjusza nowicjuszy, nowicjuszów
    instrumental nowicjuszem nowicjuszami
    locative nowicjuszu nowicjuszach
    vocative nowicjuszu nowicjusze

    Derived terms

    adjective
    • nowicjuszowski
    nouns

    Further reading

    • “nowicjusz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “nowicjusz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)