novost
Serbo-Croatian
Etymology
From Proto-Slavic *novostь.
Noun
nȍvōst f (Cyrillic spelling но̏во̄ст)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | nȍvōst | nȍvosti |
| genitive | nȍvosti | novòstī |
| dative | nȍvosti | novòstima |
| accusative | nȍvōst | nȍvosti |
| vocative | nȍvosti | nȍvosti |
| locative | novòsti | novòstima |
| instrumental | nȍvošću | novòstima |
Further reading
- Matea Birtić et al. (2012), “novost”, in Školski rječnik hrvatskoga jezika [School Dictionary of the Croatian Language] (in Serbo-Croatian), Zagreb: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje [Institute of the Croatian Language and Linguistics]; Školska knjiga