normocit

Romanian

Etymology

    Borrowed from French normocyte. By surface analysis, normă + -o- + -cit.

    Noun

    normocit n (plural normocite)

    1. normocyte

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative normocit normocitul normocite normocitele
    genitive-dative normocit normocitului normocite normocitelor
    vocative normocitule normocitelor