nominus
Latin
Etymology
From nomen + -us, a rare variant form of the third-declension genitive singular ending -is.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈnɔ.mɪ.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈnɔː.mi.nus]
Noun
nominus
- (Old Latin, rare) genitive singular of nomen
- CIL 10.00104:
- Bacas vir nequis adiese velet ceivis Romanus neve nominus Latini neve socium
- (please add an English translation of this quotation)
- Bacas vir nequis adiese velet ceivis Romanus neve nominus Latini neve socium