nomen gentile

Latin

Etymology

    From nōmen + gentīle (nominative neuter singular of gentīlis: "of the gens").

    Pronunciation

    Noun

    nōmen gentīle n (genitive nōminis gentīlis); third declension

    1. (historical) nomen, the family name of an ancient Roman, indicating the person's gens
      Synonyms: nōmen, nōmen gentīlicium, nōmen gentīlitium
      • 1848, Wilhelm Francke et al., Index scholarum publice et privatim in academia Georgia Augusta per semestre aestivum anni MDCCCXLVIII, habendarum kalendis Majis incipiendarum per dies a IV. usque as IX. Septembris finiendarum, University of Göttingen, page 7:
        Numerio certe adjecto, cujus nominis forma prorsus gentilis est, quo antiquior librarius erat, eo magis mirari debebat eundem hominem duo nomina gentilia habuisse.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem) with a third-declension adjective.

    Coordinate terms