niuta

Old Swedish

Etymology

From Old Norse njóta, from Proto-Germanic *neutaną.

Verb

niūta

  1. to enjoy
  2. to keep
  3. to use

Conjugation

Conjugation of niūta (strong)
present past
infinitive niūta —
participle niūtandi, niūtande nutin
active voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk niūter niūti, niūte — nø̄t nuti, nute
þū niūter niūti, niūte niūt *nø̄st nuti, nute
han niūter niūti, niūte — nø̄t nuti, nute
vīr niūtum, niūtom niūtum, niūtom niūtum, niūtom nutum, nutom nutum, nutom
īr niūtin niūtin niūtin nutin nutin
þēr niūta niūtin — nutu, nuto nutin
mediopassive voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk niūts niūtis, niūtes — nø̄ts nutis, nutes
þū niūts niūtis, niūtes — *nø̄sts nutis, nutes
han niūts niūtis, niūtes — nø̄ts nutis, nutes
vīr niūtums, -oms niūtums, niūtoms — nutums, nutoms nutums, nutoms
īr niūtins niūtins — nutins nutins
þēr niūtas niūtins — nutus, nutos nutins

Descendants

  • Swedish: njuta