ngiug
Aromanian
Alternative forms
- ãngiug, ngiugu, ãngiugu
Etymology
From giug or from ãn + Latin iugō. Compare Romanian înjuga, înjug.
Verb
ngiug (third-person singular ngiugã, participle ngiugatã)
- to yoke
Conjugation
| long infinitive | ngiugari, ngiugare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | ngiugãnda | ||||||
| past participle | ngiugatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | ngiug, ngiugu | ngiudz, ngiudzã | ngiugã | ngiugãm, ngiugãmu | ngiugats, ngiugatsã, ngiugatsi | ngiugã |
| imperfect | ngiugam | ngiugai | ngiuga | ngiugam | ngiugats, ngiugatsi | ngiuga | |
| simple perfect | ngiugai | ngiugash, ngiugashi | ngiugã | ngiugãm | ngiugat | ngiugarã | |
| conditional | present | s-ngiugarim | s-ngiugari, s-ngiugarishi | s-ngiugari, s-ngiugare | s-ngiugarim | s-ngiugarit | s-ngiugari, s-ngiugare |
| subjunctive | present | s-ngiug, s-ngiugu | s-ngiudz, s-ngiudzã | s-ngiudzi, s-ngiudze | s-ngiugãm, s-ngiugãmu | s-ngiugats, s-ngiugatsã, s-ngiugatsi | s-ngiudzi, s-ngiudze |
| imperative | present | — | ngiugã | — | — | ngiugats, ngiugatsã, ngiugatsi | — |