ngiug

Aromanian

Alternative forms

  • ãngiug, ngiugu, ãngiugu

Etymology

From giug or from ãn + Latin iugō. Compare Romanian înjuga, înjug.

Verb

ngiug (third-person singular ngiugã, participle ngiugatã)

  1. to yoke

Conjugation

Conjugation of ngiug
long infinitive ngiugari, ngiugare
gerund ngiugãnda
past participle ngiugatã
singular plural
first second third first second third
indicative present ngiug, ngiugu ngiudz, ngiudzã ngiugã ngiugãm, ngiugãmu ngiugats, ngiugatsã, ngiugatsi ngiugã
imperfect ngiugam ngiugai ngiuga ngiugam ngiugats, ngiugatsi ngiuga
simple perfect ngiugai ngiugash, ngiugashi ngiugã ngiugãm ngiugat ngiugarã
conditional present s-ngiugarim s-ngiugari, s-ngiugarishi s-ngiugari, s-ngiugare s-ngiugarim s-ngiugarit s-ngiugari, s-ngiugare
subjunctive present s-ngiug, s-ngiugu s-ngiudz, s-ngiudzã s-ngiudzi, s-ngiudze s-ngiugãm, s-ngiugãmu s-ngiugats, s-ngiugatsã, s-ngiugatsi s-ngiudzi, s-ngiudze
imperative present — ngiugã — — ngiugats, ngiugatsã, ngiugatsi —