neutralitas

Latin

Etymology

    From neutrālis (“neutral; impartial”) + -tās (“-ity, -ness”).

    Pronunciation

    Noun

    neutrālitās f (genitive neutrālitātis); third declension

    1. (Medieval Latin) neutrality
      • 15th century, Pius II, chapter 24, in De viris illustribus:
        Ait enim nescire se, quo pacto cum rege et electoribus posset celebrare concilium neutralitatem quandam servantibus, quam Christi fides ignorat.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1638, Franciscus Baco, chapter V, in Historia regni Henrici Septimi regis Angliae:
        Utraque pars a rege nostro non semel per legatos suos auxilia petierunt, rex Gallus sane auxilia aut neutralitatem, dux Britannus auxilia simpliciter.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1648, Instrumenta pacis Westphalicae, section 82:
        Magistratus et incolae dictae Civitatis Tabernarum neutralitatem accurate servent, pateatque illac Regio militi, quoties postulatum fuerit, tutus ac liber transitus.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative neutrālitās neutrālitātēs
    genitive neutrālitātis neutrālitātum
    dative neutrālitātī neutrālitātibus
    accusative neutrālitātem neutrālitātēs
    ablative neutrālitāte neutrālitātibus
    vocative neutrālitās neutrālitātēs

    Descendants