nequitia

Latin

Alternative forms

Etymology

From nēquam (“worthless”).

Pronunciation

Noun

nēquitia f (genitive nēquitiae); first declension

  1. A bad moral quality; idleness, negligence, inactivity, remissness; worthlessness; vileness, depravity, wickedness
    • 63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.29:
      Sed, sī quis est invidiae metus, nōn est vehementius sevēritātis ac fortitūdinis invidiā quam inertiae ac nēquitiae pertimēscenda.
      But, if there is any fear of unpopularity, the resentment of severity and resolve is not to be feared more strongly than that of inaction and worthlessness.
  2. Lightness, levity, inconsiderateness.
  3. Prodigality, profusion.
  4. Profligacy, wantonness, roguery, lewdness.

Declension

First-declension noun.

Descendants

  • → Italian: nequizia
  • → Portuguese: nequícia
  • → Spanish: nequicia

References

  • “nequitia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “nequitia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • "nequitia", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • “nequitia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.