neogramatyk

Polish

Etymology

Calque of English Neogrammarian, analysable as neo- +‎ gramatyk.

Pronunciation

  • IPA(key): /nɛ.ɔ.ɡraˈma.tɘk/
  • Rhymes: -atɘk
  • Syllabification: ne‧o‧gra‧ma‧tyk

Noun

neogramatyk m pers

  1. (linguistics) Neogrammarian (a member of a 19th-century school of German linguists who first advanced the theory of regular sound change; or a follower of that school)
    Synonym: młodogramatyk

Declension

Declension of neogramatyk
singular plural
nominative neogramatyk neogramatycy, neogramatyki1
genitive neogramatyka neogramatyków
dative neogramatykowi neogramatykom
accusative neogramatyka neogramatyków
instrumental neogramatykiem neogramatykami
locative neogramatyku neogramatykach
vocative neogramatyku neogramatycy

1Deprecative.

Further reading