necunde
Latin
Etymology
From nē (“lest”) + *cunde, assumed to be the original form of unde.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [neːˈkʊn.dɛ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [neˈkun.de]
Conjunction
nēcunde (rare)
- that from no place, lest from anywhere
- 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 22.23.10.3:
- Inde frumentatum duas exercitus partes mittebat; cum tertia ipse expedita in statione erat, simul castris praesidio et circumspectans necunde impetus in frumentatores fieret.
- (please add an English translation of this quotation)
- Inde frumentatum duas exercitus partes mittebat; cum tertia ipse expedita in statione erat, simul castris praesidio et circumspectans necunde impetus in frumentatores fieret.
- 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 28.1.9.2:
- Ea prius adgredienda ratus Silanus signa quam maxime ad laevam iubebat ferri, necunde ab stationibus Punicis conspiceretur; ipse praemissis speculatoribus citato agmine ad hostem pergit.
- (please add an English translation of this quotation)
- Ea prius adgredienda ratus Silanus signa quam maxime ad laevam iubebat ferri, necunde ab stationibus Punicis conspiceretur; ipse praemissis speculatoribus citato agmine ad hostem pergit.
References
- “necunde”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “necunde”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “necunde”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.