neavenit
Romanian
Etymology
From ne- + avenit.
Adjective
neavenit m or n (feminine singular neavenită, masculine plural neaveniți, feminine/neuter plural neavenite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | neavenit | neavenită | neaveniți | neavenite | ||
| definite | neavenitul | neavenita | neaveniții | neavenitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | neavenit | neavenite | neaveniți | neavenite | ||
| definite | neavenitului | neavenitei | neaveniților | neavenitelor | |||