naskočit

Czech

Etymology

    From na- + skočit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈnaskot͡ʃɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    naskočit pf (imperfective naskakovat)

    1. to jump, to hop, to leap
    2. to start running
    3. to appear, to pop up

    Conjugation

    Conjugation of naskočit
    infinitive naskočit, naskočiti active adjective naskočivší


    verbal noun naskočení passive adjective naskočený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person naskočím naskočíme — naskočme
    2nd person naskočíš naskočíte naskoč naskočte
    3rd person naskočí naskočí — —

    The verb naskočit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate naskočil naskočili naskočen naskočeni
    masculine inanimate naskočily naskočeny
    feminine naskočila naskočena
    neuter naskočilo naskočila naskočeno naskočena
    transgressives present past
    masculine singular — naskočiv
    feminine + neuter singular — naskočivši
    plural — naskočivše

    Further reading