narzuta

See also: narzutą

Polish

Etymology

    Deverbal from narzucić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈʐu.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uta
    • Syllabification: na‧rzu‧ta

    Noun

    narzuta f

    1. throw (piece of fabric used to cover a bed, sofa or other soft furnishing)
    2. bedcover

    Declension

    Declension of narzuta
    singular plural
    nominative narzuta narzuty
    genitive narzuty narzut
    dative narzucie narzutom
    accusative narzutę narzuty
    instrumental narzutą narzutami
    locative narzucie narzutach
    vocative narzuto narzuty
    adjective
    • narzutowy

    Further reading

    • “narzuta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “narzuta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)