naręcze

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *narǫčьje. By surface analysis, na- + ręka + -e.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈrɛn.t͡ʂɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnt͡ʂɛ
    • Syllabification: na‧rę‧cze

    Noun

    naręcze n

    1. armful (amount you can carry in your arms)
      Synonyms: garstka, naręcz

    Declension

    Declension of naręcze
    singular plural
    nominative naręcze naręcza
    genitive naręcza naręczy
    dative naręczu naręczom
    accusative naręcze naręcza
    instrumental naręczem naręczami
    locative naręczu naręczach
    vocative naręcze naręcza

    Further reading

    • “naręcze”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “naręcze”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)