napastnik

Polish

Etymology

    From napaść + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈpast.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -astɲik
    • Syllabification: na‧past‧nik

    Noun

    napastnik m pers (female equivalent napastniczka or napastnica)

    1. attacker, assailant
    2. (soccer) forward (player nearest to the opposing team)

    Declension

    Declension of napastnik
    singular plural
    nominative napastnik napastnicy, napastniki1
    genitive napastnika napastników
    dative napastnikowi napastnikom
    accusative napastnika napastników
    instrumental napastnikiem napastnikami
    locative napastniku napastnikach
    vocative napastniku napastnicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “napastnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “napastnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)