napadać

See also: napadač

Polish

Etymology

    From na- + padać.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈpa.dat͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adat͡ɕ
    • Syllabification: na‧pa‧dać

    Verb

    napadać impf (perfective napaść)

    1. (transitive) to assault, to attack
    2. (transitive) to mug, to rob, to hold up

    Conjugation

    Conjugation of napadać impf (class I)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive napadać
    present tense 1st napadam napadamy
    2nd napadasz napadacie
    3rd napada napadają
    impersonal napada się
    past tense 1st napadałem,
    -(e)m napadał
    napadałam,
    -(e)m napadała
    napadałom1,
    -(e)m napadało
    napadaliśmy,
    -(e)śmy napadali
    napadałyśmy,
    -(e)śmy napadały
    2nd napadałeś,
    -(e)ś napadał
    napadałaś,
    -(e)ś napadała
    napadałoś1,
    -(e)ś napadało
    napadaliście,
    -(e)ście napadali
    napadałyście,
    -(e)ście napadały
    3rd napadał napadała napadało napadali napadały
    impersonal napadano
    future tense 1st będę napadał, będę napadać będę napadała, będę napadać będę napadało1, będę napadać będziemy napadali, będziemy napadać będziemy napadały, będziemy napadać
    2nd będziesz napadał, będziesz napadać będziesz napadała, będziesz napadać będziesz napadało1, będziesz napadać będziecie napadali, będziecie napadać będziecie napadały, będziecie napadać
    3rd będzie napadał, będzie napadać będzie napadała, będzie napadać będzie napadało, będzie napadać będą napadali, będą napadać będą napadały, będą napadać
    impersonal będzie napadać się
    conditional 1st napadałbym,
    bym napadał
    napadałabym,
    bym napadała
    napadałobym1,
    bym napadało
    napadalibyśmy,
    byśmy napadali
    napadałybyśmy,
    byśmy napadały
    2nd napadałbyś,
    byś napadał
    napadałabyś,
    byś napadała
    napadałobyś1,
    byś napadało
    napadalibyście,
    byście napadali
    napadałybyście,
    byście napadały
    3rd napadałby,
    by napadał
    napadałaby,
    by napadała
    napadałoby,
    by napadało
    napadaliby,
    by napadali
    napadałyby,
    by napadały
    impersonal napadano by
    imperative 1st niech napadam napadajmy
    2nd napadaj napadajcie
    3rd niech napada niech napadają
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st napadałem był napadałam była napadałom było1 napadaliśmy byli napadałyśmy były
    2nd napadałeś był napadałaś była napadałoś było1 napadaliście byli napadałyście były
    3rd napadał był napadała była napadało było napadali byli napadały były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym napadał byłabym napadała byłobym napadało1 bylibyśmy napadali byłybyśmy napadały
    2nd byłbyś napadał byłabyś napadała byłobyś napadało1 bylibyście napadali byłybyście napadały
    3rd byłby napadał byłaby napadała byłoby napadało byliby napadali byłyby napadały
    active adjectival participle napadający napadająca napadające napadający napadające
    passive adjectival participle napadany napadana napadane napadani napadane
    contemporary adverbial participle napadając
    verbal noun napadanie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “napadać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “napadać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)