nahradit

Czech

Etymology

    From na- + hradit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈnaɦraɟɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    nahradit pf (imperfective nahrazovat)

    1. (transitive) to replace, to substitute [with accusative]

    Conjugation

    Conjugation of nahradit
    infinitive nahradit, nahraditi active adjective nahradivší


    verbal noun nahrazení passive adjective nahrazený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person nahradím nahradíme — nahraďme
    2nd person nahradíš nahradíte nahraď nahraďte
    3rd person nahradí nahradí — —

    The verb nahradit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate nahradil nahradili nahrazen nahrazeni
    masculine inanimate nahradily nahrazeny
    feminine nahradila nahrazena
    neuter nahradilo nahradila nahrazeno nahrazena
    transgressives present past
    masculine singular — nahradiv
    feminine + neuter singular — nahradivši
    plural — nahradivše

    Derived terms

    Further reading