myrteus

Latin

Alternative forms

  • murteus

Etymology

    From myrtus (“myrtle”) + -eus.

    Pronunciation

    Adjective

    myrteus (feminine myrtea, neuter myrteum); first/second-declension adjective

    1. of myrtles, (relational) myrtle
    2. myrtle-colored, chestnut brown

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative myrteus myrtea myrteum myrteī myrteae myrtea
    genitive myrteī myrteae myrteī myrteōrum myrteārum myrteōrum
    dative myrteō myrteae myrteō myrteīs
    accusative myrteum myrteam myrteum myrteōs myrteās myrtea
    ablative myrteō myrteā myrteō myrteīs
    vocative myrtee myrtea myrteum myrteī myrteae myrtea

    References

    • “myrteus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “myrteus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “myrteus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.