muzyk

See also: mùzyk and mużyk

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin mūsicus, from Ancient Greek μουσικός (mousikós).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmu.zɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uzɘk
    • Syllabification: mu‧zyk

    Noun

    muzyk m pers (female equivalent muzyczka)

    1. musician

    Declension

    Declension of muzyk
    singular plural
    nominative muzyk muzycy, muzyki1
    genitive muzyka muzyków
    dative muzykowi muzykom
    accusative muzyka muzyków
    instrumental muzykiem muzykami
    locative muzyku muzykach
    vocative muzyku muzycy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “muzyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “muzyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    West Flemish

    Etymology

    From French musique, from Latin (ars) musica, a partial calque from Ancient Greek μουσική (τέχνη) (mousikḗ (tékhnē), “(art) of the Muses”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /mʏˈzɪk/

    Noun

    muzyk f (no plural, diminutive muzyksje)

    1. music

    West Frisian

    Etymology

    Borrowed from Dutch muziek, from French musique, from Latin (ars) musica, a partial calque from Ancient Greek μουσική (τέχνη) (mousikḗ (tékhnē), “(art) of the Muses”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /myˈzik/

    Noun

    muzyk c or n (no plural, diminutive muzykje)

    1. music

    Further reading

    • “muzyk”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011