muzikar

Ido

Etymology

Borrowed from Esperanto muziki, French musiquer, German musizieren, from muziko, ultimately from Latin mūsica, from Ancient Greek μουσική (mousikḗ).

Pronunciation

  • IPA(key): /muziˈkar/

Verb

muzikar (present tense muzikas, past tense muzikis, future tense muzikos, imperative muzikez, conditional muzikus)

  1. (intransitive) to play music
    Me muzikas kande me tristesas. ― I play music when I'm sad.

Conjugation

Conjugation of muzikar
present past future
infinitive muzikar muzikir muzikor
tense muzikas muzikis muzikos
conditional muzikus — —
imperative muzikez — —
adjective active participle muzikanta muzikinta muzikonta
adverbial active participle muzikante muzikinte muzikonte
nominal
active participle
singular muzikanto muzikinto muzikonto
plural muzikanti muzikinti muzikonti
  • kloshomuziko (“chime”)
  • muzikajo (“written music, score”)
  • muzikala (“musical”)
  • muzikigar (“to set to music”)
  • muzikisto (“musician”)
  • muziko (“music”)
  • nemuzikala (“unmusical”)