muutoin
Finnish
Etymology
Derived from muu,[1] likely as a twice-inflected form: muu → partitive singular muuta → instructive plural muutoin.
Attested since the time of Mikael Agricola (output c. 1543–1552).[2]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmuːtoi̯n/, [ˈmuːt̪o̞i̯n]
- Rhymes: -uːtoin
- Syllabification(key): muu‧toin
- Hyphenation(key): muu‧toin
Adverb
muutoin
- synonym of muuten (“else, otherwise; by the way”)
References
- ^ Erkki Itkonen, Ulla-Maija Kulonen, editors (1992–2000), “muuten”, in Suomen sanojen alkuperä [The Origin of Finnish Words][1] (in Finnish) (online version; note: also includes other etymological sources; this source is labeled "SSA 1992–2000"), Helsinki: Institute for the Languages of Finland/Finnish Literature Society, →ISBN
- ^ Häkkinen, Kaisa (2004), “muuten”, in Nykysuomen etymologinen sanakirja [Modern Finnish Etymological Dictionary] (in Finnish), Juva: WSOY, →ISBN
Further reading
- “muutoin”, in Kielitoimiston sanakirja [Dictionary of Contemporary Finnish][2] (in Finnish) (online dictionary, continuously updated), Kotimaisten kielten keskuksen verkkojulkaisuja 35, Helsinki: Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institute for the Languages of Finland), 2004–, retrieved 3 July 2023