mutuus

Latin

Etymology

    From mūt(ō) (“to exchange”) + -uus.

    Pronunciation

    Adjective

    mūtuus (feminine mūtua, neuter mūtuum, adverb mūtuō); first/second-declension adjective

    1. borrowed, lent
    2. (by extension) in return, in exchange, mutual, reciprocal
      • 1687, Sir Isaac Newton, “Lex III: Actioni contrariam semper et æqualem esse reactionem: sive corporum duorum actiones in se mutuo semper esse æquales et in partes contrarias dirigi.”, in Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica:

    Declension

    First/second-declension adjective.

    Derived terms

    Descendants

    • Asturian: mutuu
    • Catalan: mutu
    • English: mutual
    • French: mutuel, mutuelle
    • Italian: mutuo
    • Portuguese: mútuo
    • Romanian: mutuu
    • Sicilian: mutuu
    • Spanish: mutuo

    References

    • “mutuus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “mutuus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “mutuus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • to borrow money from some one: pecuniam mutuari or sumere mutuam ab aliquo
      • to lend money to some one: pecuniam alicui mutuam dare
      • (ambiguous) the alternation of tides: aestus maritimi mutuo accedentes et recedentes (N. D. 2. 53. 132)