mutlu

See also: Mutlu

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish موتلو (mutlu). By surface analysis, umut + -lu.[1]

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Adjective

    mutlu

    1. happy
      Synonym: bahtiyar
      Antonyms: mutsuz, üzgün

    Declension

    The template Template:tr-pred-v-adj does not use the parameter(s):
    2=d
    Please see Module:checkparams for help with this warning.

    Predicative forms of mutlu
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) mutluyum mutlu muyum?
    sen (you are) mutlusun mutlu musun?
    o (he/she/it is) mutlu / mutludur mutlu mu?
    biz (we are) mutluyuz mutlu muyuz?
    siz (you are) mutlusunuz mutlu musunuz?
    onlar (they are) mutlu(lar) mutlu(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) mutluydum mutlu muydum?
    sen (you were) mutluydun mutlu muydun?
    o (he/she/it was) mutluydu mutlu muydu?
    biz (we were) mutluyduk mutlu muyduk?
    siz (you were) mutluydunuz mutlu muydunuz?
    onlar (they were) mutluydular mutlu muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) mutluymuşum mutlu muymuşum?
    sen (you were) mutluymuşsun mutlu muymuşsun?
    o (he/she/it was) mutluymuş mutlu muymuş?
    biz (we were) mutluymuşuz mutlu muymuşuz?
    siz (you were) mutluymuşsunuz mutlu muymuşsunuz?
    onlar (they were) mutluymuşlar mutlu muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) mutluysam mutlu muysam?
    sen (if you) mutluysan mutlu muysan?
    o (if he/she/it) mutluysa mutlu muysa?
    biz (if we) mutluysak mutlu muysak?
    siz (if you) mutluysanız mutlu muysanız?
    onlar (if they) mutluysalar mutlu muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Noun

    mutlu (definite accusative mutluyu, plural mutlular)

    1. someone happy

    Declension

    Declension of mutlu
    singular plural
    nominative mutlu mutlular
    definite accusative mutluyu mutluları
    dative mutluya mutlulara
    locative mutluda mutlularda
    ablative mutludan mutlulardan
    genitive mutlunun mutluların
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular mutluyum mutlularım
    2nd singular mutlusun mutlularsın
    3rd singular mutlu
    mutludur
    mutlular
    mutlulardır
    1st plural mutluyuz mutlularız
    2nd plural mutlusunuz mutlularsınız
    3rd plural mutlular mutlulardır

    Derived terms

    References

    1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “mutlu”, in Nişanyan Sözlük