musliman

Aromanian

Etymology

From Albanian mysliman.

Noun

musliman m (plural muslimanj)

  1. Muslim

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish مسلمان (müslimân), from Classical Persian مسلمان (musalmān), from Arabic مُسْلِم (muslim).

Pronunciation

  • IPA(key): /muslǐmaːn/
  • Hyphenation: mu‧sli‧man

Noun

muslìmān m anim (Cyrillic spelling муслѝма̄н, female equivalent muslìmānka)

  1. a male follower of Islam; a Muslim.

Declension

Declension of musliman
singular plural
nominative muslìmān muslimáni
genitive muslimána muslimánā
dative muslimánu muslimánima
accusative muslimána muslimáne
vocative mȕslimāne muslimáni
locative muslimánu muslimánima
instrumental muslimánom muslimánima

References

  • “musliman”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

Further reading

  • Kapović, Mate; Čirgić, Adnan (2022), “Akcentuacija imeničkih o-osnova muškoga roda u Podgorici”, in Lingua Montenegrina‎[1], volume 29, number 1, Cetinje: Fakultet za crnogorski jezik i književnost, →DOI, archived from the original on 3 September 2026, page 24 of 3-41

Slovene

Pronunciation

  • IPA(key): /muslimáːn/

Noun

muslimȃn m anim (female equivalent muslimȃnka)

  1. Muslim (male follower of Islam)

Declension

Unknown tone or non-tonal
The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
Masculine anim., hard o-stem
nom. sing. muslimán
gen. sing. muslimána
singular dual plural
nominative
(imenovȃlnik)
muslimán muslimána muslimáni
genitive
(rodȋlnik)
muslimána muslimánov muslimánov
dative
(dajȃlnik)
muslimánu muslimánoma muslimánom
accusative
(tožȋlnik)
muslimána muslimána muslimáne
locative
(mẹ̑stnik)
muslimánu muslimánih muslimánih
instrumental
(orọ̑dnik)
muslimánom muslimánoma muslimáni