munuccild

Old English

Etymology

Composed of munuc (“monk”) +‎ ċild (“child”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈmu.nukˌt͡ʃild/, [ˈmu.nukˌt͡ʃiɫd]

Noun

munucċild n

  1. child training to be a monk

Declension

Strong z-stem:

Also often appears as an a-stem: Strong a-stem:

singular plural
nominative munucċild munucċild
accusative munucċild munucċild
genitive munucċildes munucċilda
dative munucċilde munucċildum