multiloquus

Latin

Etymology

    From multus (“much”) + -loquus (“speaking”). Calque of Ancient Greek πολύμυθος (polúmuthos).

    Pronunciation

    Adjective

    multiloquus (feminine multiloqua, neuter multiloquum); first/second-declension adjective

    1. much-talking, loquacious, talkative

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative multiloquus multiloqua multiloquum multiloquī multiloquae multiloqua
    genitive multiloquī multiloquae multiloquī multiloquōrum multiloquārum multiloquōrum
    dative multiloquō multiloquae multiloquō multiloquīs
    accusative multiloquum multiloquam multiloquum multiloquōs multiloquās multiloqua
    ablative multiloquō multiloquā multiloquō multiloquīs
    vocative multiloque multiloqua multiloquum multiloquī multiloquae multiloqua

    References

    • “multiloquus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “multiloquus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.