muhasebeci

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish محاسبه‌جی (muhasebeci). By surface analysis, muhasebe + -ci.

    Noun

    muhasebeci (definite accusative muhasebeciyi, plural muhasebeciler)

    1. accountant
      Synonyms: sayman, muhasip

    Declension

    Declension of muhasebeci
    singular plural
    nominative muhasebeci muhasebeciler
    definite accusative muhasebeciyi muhasebecileri
    dative muhasebeciye muhasebecilere
    locative muhasebecide muhasebecilerde
    ablative muhasebeciden muhasebecilerden
    genitive muhasebecinin muhasebecilerin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular muhasebeciyim muhasebecilerim
    2nd singular muhasebecisin muhasebecilersin
    3rd singular muhasebeci
    muhasebecidir
    muhasebeciler
    muhasebecilerdir
    1st plural muhasebeciyiz muhasebecileriz
    2nd plural muhasebecisiniz muhasebecilersiniz
    3rd plural muhasebeciler muhasebecilerdir