muharebe

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish محاربه, borrowed from Arabic مُحَارَبَة (muḥāraba).

    Pronunciation

    • IPA(key): /muˈhaːɾæbæ/
    • Hyphenation: mu‧ha‧re‧be

    Noun

    muharebe (definite accusative muharebeyi, plural muharebeler)

    1. (war) battle
      • 1944 June 7, Winston Churchill, quotee, “Çörçil Roma zaferini be istilâya girişi anlattı”, in Son Posta, page 1:
        Ümit ediyorum ki, bu muharebelerde düşman mütemadiyen sürprizlere karşilaşacaktır
        We hope to furnish the enemy with a succession of surprises during the course of the fighting.
    2. (war) war

    Declension

    Declension of muharebe
    singular plural
    nominative muharebe muharebeler
    definite accusative muharebeyi muharebeleri
    dative muharebeye muharebelere
    locative muharebede muharebelerde
    ablative muharebeden muharebelerden
    genitive muharebenin muharebelerin
    • muharebat (Arabic plural)

    References