Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish مهاجر (muhacir), from Arabic مُهَاجِر (muhājir), active participle of هَاجَرَ (hājara).
Pronunciation
- IPA(key): (normal, proscribed) /mu(h)aˈd͡ʒiɾ/
- IPA(key): (standard, rare) /mu.haːˈd͡ʒiɾ/
- IPA(key): (Thrace, Balkans, rustic Marmara region) /maːˈd͡ʒɯɾ/
Noun
muhacir (definite accusative muhaciri, plural muhacirler)
- immigrant
- Synonym: göçmen
Declension
Declension of muhacir
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
muhacir
|
muhacirler
|
| definite accusative
|
muhaciri
|
muhacirleri
|
| dative
|
muhacire
|
muhacirlere
|
| locative
|
muhacirde
|
muhacirlerde
|
| ablative
|
muhacirden
|
muhacirlerden
|
| genitive
|
muhacirin
|
muhacirlerin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
muhacirim
|
muhacirlerim
|
| 2nd singular
|
muhacirsin
|
muhacirlersin
|
| 3rd singular
|
muhacir muhacirdir
|
muhacirler muhacirlerdir
|
| 1st plural
|
muhaciriz
|
muhacirleriz
|
| 2nd plural
|
muhacirsiniz
|
muhacirlersiniz
|
| 3rd plural
|
muhacirler
|
muhacirlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “muhacir”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “muhacir”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “muhacir”, in Nişanyan Sözlük
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry