muftiu
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish مفتی (müftî), borrowed from Arabic مُفْتٍ (muftin).
Noun
muftiu m (plural muftii)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | muftiu | muftiul | muftii | muftiii |
| genitive-dative | muftiu | muftiului | muftii | muftiilor |
| vocative | muftiule | muftiilor | ||