mruk

See also: Mruk

Polish

Etymology

    Deverbal from mruczeć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmruk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uk
    • Syllabification: mruk
    • Homophones: Mrug, Mruk

    Noun

    mruk m pers (diminutive mruczek)

    1. (colloquial) one who is taciturn

    Declension

    Declension of mruk
    singular plural
    nominative mruk mrucy, mrukowie, mruki
    genitive mruka mruków
    dative mrukowi mrukom
    accusative mruka mruków
    instrumental mrukiem mrukami
    locative mruku mrukach
    vocative mruku mrucy, mrukowie, mruki

    Noun

    mruk m inan

    1. murmur

    Declension

    Declension of mruk
    singular plural
    nominative mruk mruki
    genitive mruku mruków
    dative mrukowi mrukom
    accusative mruk mruki
    instrumental mrukiem mrukami
    locative mruku mrukach
    vocative mruku mruki

    Further reading

    • “mruk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “mruk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)