mprumut

Aromanian

Etymology 1

Presumably a deverbal of etymology 2. Compare Romanian împrumut.

Alternative forms

  • mprumutu, mpurmut, mpurmutu

Noun

mprumut n (plural mprumuti or mprumute)

  1. borrowing
  2. loan
  3. reward
Synonyms
  • (reward): mushtinari, discumpãrari

Etymology 2

From Vulgar Latin *imprūmūtō, from Early Medieval Latin imprōmūtuō, from Latin prōmūtuor. Compare Romanian împrumuta.

Alternative forms

  • mprumutu, mpurmut, mpurmutu, mpurmutedz, mpurmutedzu, mprãmutedz, mprãmutedzu

Verb

mprumut (third-person singular mprumutã, participle mprumutatã)

  1. to borrow
  2. to loan

Conjugation

Conjugation of mprumut
long infinitive mprumutari, mprumutare
gerund mprumutãnda
past participle mprumutatã
singular plural
first second third first second third
indicative present mprumut, mprumutu mprumuts, mprumutsã mprumutã mprumutãm, mprumutãmu mprumutats, mprumutatsã, mprumutatsi mprumutã
imperfect mprumutam mprumutai mprumuta mprumutam mprumutats, mprumutatsi mprumuta
simple perfect mprumutai mprumutash, mprumutashi mprumutã mprumutãm mprumutat mprumutarã
conditional present s-mprumutarim s-mprumutari, s-mprumutarishi s-mprumutari, s-mprumutare s-mprumutarim s-mprumutarit s-mprumutari, s-mprumutare
subjunctive present s-mprumut, s-mprumutu s-mprumuts, s-mprumutsã s-mprumuti, s-mprumute s-mprumutãm, s-mprumutãmu s-mprumutats, s-mprumutatsã, s-mprumutatsi s-mprumuti, s-mprumute
imperative present — mprumutã — — mprumutats, mprumutatsã, mprumutatsi —
  • mprumutari / mprumutare
  • mprumutat