mowstwo

Old Polish

Etymology

    From mówić + -stwo. First attested in the fifteenth century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /mɔfstfɔ/
    • IPA(key): (15th CE) /mɔfstfɔ/

    Noun

    mowstwo n

    1. (law) appearing before a court on behalf of a litigant
      • 1875 [c. 1455-1460], Zygmunt Celichowski, editor, Słowniczek łacińsko- polski wyrazów prawa magdeburskiego z wieku XV. Przedruk homograficzny z kodeksu kórnickiego‎[1], page 9:
        Proloquucie, id est cause fouende, vlg. mowstwo uel rzecznyczstwo
        [Proloquucie, id est cause fouende, vlg. mowstwo uel rzecznicstwo]

    References