morwenynge
Middle English
Alternative forms
- morninge, mornyng, mornynge, morownynge, morwenyng, morwnyng, morwnynge
- morewenynge, morewnynge, morowning, morownyng (East Anglia); moreweninge, morowenyng (East Saxon)
- moreweningue, morȝnyng, morweninge, morweningue (Southern); marnyng, moreweninge, morewenyng, mournyng (West Midland)
- morning (especially Northern)
Etymology
From morwen (“morning”) + -ynge (“-ing”) by analogy to evenynge (“evening”); compare morwynge. First attested in c. 1275.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmɔrwəninɡ(ə)/, /ˈmɔrɔu̯(ə)ninɡ(ə)/, /ˈmɔruninɡ(ə)/
- IPA(key): /ˈmɔriu̯(ə)ninɡ(ə)/ (especially Kent, Southern, South Midland)
- IPA(key): /ˈmɔrninɡ(ə)/, /ˈmoːrninɡ(ə)/ (with contraction, especially Northern)
- IPA(key): /ˈmarninɡ(ə)/, /ˈmaːrninɡ(ə)/ (Southwest Midland)
Noun
morwenynge (plural morwenynges)
- Morning, sunrise; the beginning of the day.
- c. 1378-9, [William Langland], “[Prologue]”, in [Piers Plowman, A Treatise on Sin] (W, B-text), London, published c. 1400, →OCLC, folio 1, recto; republished as Thorlac Turville-Petre, Hoyt N. Duggan, editors, Cambridge, Trinity College, MS B.15.17 (The Piers Plowman Electronic Archive; 2), SEENET, 2014, →ISBN:
- Ac on a May moꝛwenẏnge. on Malu͛ne hılles. / Me bıfel a ferlẏ. of ffaırẏe me þoȝte.
- Now on a May morning, in the Malvern Hills, / A surprise happened to me; I thought it [was] from Fairyland.
- The next day or morning; tomorrow.
Descendants
References
- “mōrning(e, n.”, in MED Online, Ann Arbor, Mich.: University of Michigan, 2007.
- McIntosh, Angus; Samuels, M[ichael] L.; Benskin, Michael (2013) [1986], “morrow: marewe, maruwe, marnyng.”, in Michael Benskin, Margaret Laing, editors, eLALME: A Linguistic Atlas of Late Medieval English[1], Edinburgh: Angus McIntosh Centre for Historical Linguistics, Feature Maps; revised November 2024.