mormăit
Romanian
Etymology
Past participle of mormăi.
Noun
mormăit n (plural mormăituri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | mormăit | mormăitul | mormăituri | mormăiturile |
| genitive-dative | mormăit | mormăitului | mormăituri | mormăiturilor |
| vocative | mormăitule | mormăiturilor | ||
Verb
mormăit (past participle of mormăi)
- past participle of mormăi