morąg

See also: Morag, Morąg, and Mòrag

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *morǫgъ, from Proto-Indo-European *mor- (“depleted, dark”).

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈmɔ.rɔŋk/
    • Rhymes: -ɔrɔŋk
    • Syllabification: mo‧rąg
    • Homophones: Morąg, Morong

    Noun

    morąg m inan

    1. (obsolete) streak, stripe
      Hypernyms: pręga, smuga
    2. (obsolete) brindle (animal with streaky colouration)

    Declension

    Declension of morąg
    singular plural
    nominative morąg morągi
    genitive morąga morągów
    dative morągowi morągom
    accusative morąg morągi
    instrumental morągiem morągami
    locative morągu morągach
    vocative morągu morągi

    Noun

    morąg m pers

    1. (Eastern Lublin, Chełm Voivodeship, derogatory) epithet
      O ty morągu. ― Oh you buffoon.

    Derived terms

    adjectives
    adjectives
    • morąski
    • (Middle Polish) moręgi
    nouns
    • morążanin
    • morążanka

    Further reading

    • “morąg”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Hieronim Łopaciński (1892), “morąg”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 218