monotremă

See also: monotrema

Romanian

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from French monotrème.

    Pronunciation

    • IPA(key): /monoˈtremə/

    Noun

    monotremă f (plural monotreme)

    1. monotreme

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative monotremă monotrema monotreme monotremele
    genitive-dative monotreme monotremei monotreme monotremelor
    vocative monotremă, monotremo monotremelor