monotelit

Romanian

Etymology

    Borrowed from French monothélite.

    Noun

    monotelit m (plural monoteliți)

    1. Monothelite

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative monotelit monotelitul monoteliți monoteliții
    genitive-dative monotelit monotelitului monoteliți monoteliților
    vocative monotelitule monoteliților