monolog

See also: Monolog

English

Alternative forms

Noun

monolog (plural monologs)

  1. (US) Uncommon spelling of monologue.

Verb

monolog (third-person singular simple present monologs, present participle monologing, simple past and past participle monologed)

  1. (US) Uncommon spelling of monologue.
    • 1980, Charles H. Kraft, Communicating the Gospel God's way:
      I'm really impressed with how little Jesus monologed.
    • 2009, Douglas Estes, SimChurch: Being the Church in the Virtual World:
      Instead of simply being broadcast to or monologed at, denizens of the virtual world are creating conversations and “hive minds” that produce truly collaborative experiences.

Derived terms

Anagrams

Crimean Tatar

Etymology

Borrowed from French monologue.

Pronunciation

  • Hyphenation: mo‧no‧log

Noun

monolog

  1. monologue

Declension

Declension of monolog
singular plural
nominative monolog monologlar
genitive monolognıñ monologlarnıñ
dative monologğa monologlarğa
accusative monolognı monologlarnı
locative monologda monologlarda
ablative monologdan monologlardan

References

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN
  • “monolog”, in Luğatçıq (in Russian)

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmonolok]

Noun

monolog m inan

  1. monolog, monologue

Declension

Further reading

Danish

Etymology

From French monologue. Equivalent to mono- +‎ -log

Noun

monolog c (singular definite monologen, plural indefinite monologer)

  1. monologue
    Synonym: enetale
    Antonym: dialog

Declension

Declension of monolog
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative monolog monologen monologer monologerne
genitive monologs monologens monologers monologernes

Derived terms

  • monologisk

References

Indonesian

Etymology

From Dutch monoloog; ultimately from French monologue.

Noun

monolog (plural monolog-monolog)

  1. monologue

Norwegian Bokmål

Etymology

From mono- +‎ -log.

Noun

monolog m (definite singular monologen, indefinite plural monologer, definite plural monologene)

  1. monologue (especially in drama)

References

Norwegian Nynorsk

Etymology

From mono- +‎ -log.

Noun

monolog m (definite singular monologen, indefinite plural monologar, definite plural monologane)

  1. monologue (especially in drama)

References

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /mɔˈnɔ.lɔk/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔlɔk
  • Syllabification: mo‧no‧log

Noun

monolog m inan

  1. monologue

Declension

Declension of monolog
singular plural
nominative monolog monologi
genitive monologu monologów
dative monologowi monologom
accusative monolog monologi
instrumental monologiem monologami
locative monologu monologach
vocative monologu monologi

Further reading

  • “monolog”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “monolog”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

Romanian

Etymology

    Borrowed from French monologue.

    Noun

    monolog n (plural monoloage)

    1. monologue

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative monolog monologul monologe monologele
    genitive-dative monolog monologului monologe monologelor
    vocative monologule monologelor

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /monǒloɡ/
    • Hyphenation: mo‧no‧log

    Noun

    monòlog m inan (Cyrillic spelling моно̀лог)

    1. monologue

    Declension

    Declension of monolog
    singular plural
    nominative monolog monolozi
    genitive monologa monologa
    dative monologu monolozima
    accusative monolog monologe
    vocative monolože / monologu monolozi
    locative monologu monolozima
    instrumental monologom monolozima

    Swedish

    Etymology

    mono- +‎ -log

    Noun

    monolog c

    1. a monologue (a long speech by one person)

    Declension

    Turkish

    Etymology

      Borrowed from French monologue.

      Pronunciation

      • IPA(key): [monoɫoɟ]
      • Hyphenation: mo‧no‧log

      Noun

      monolog (definite accusative monoloğu, plural monologlar)

      1. (theater) monologue

      Declension

      Declension of monolog
      singular plural
      nominative monolog monologlar
      definite accusative monoloğu monologları
      dative monoloğa monologlara
      locative monologda monologlarda
      ablative monologdan monologlardan
      genitive monoloğun monologların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular monoloğum monologlarım
      2nd singular monoloğun monologların
      3rd singular monoloğu monologları
      1st plural monoloğumuz monologlarımız
      2nd plural monoloğunuz monologlarınız
      3rd plural monologları monologları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular monoloğumu monologlarımı
      2nd singular monoloğunu monologlarını
      3rd singular monoloğunu monologlarını
      1st plural monoloğumuzu monologlarımızı
      2nd plural monoloğunuzu monologlarınızı
      3rd plural monologlarını monologlarını
      dative
      singular plural
      1st singular monoloğuma monologlarıma
      2nd singular monoloğuna monologlarına
      3rd singular monoloğuna monologlarına
      1st plural monoloğumuza monologlarımıza
      2nd plural monoloğunuza monologlarınıza
      3rd plural monologlarına monologlarına
      locative
      singular plural
      1st singular monoloğumda monologlarımda
      2nd singular monoloğunda monologlarında
      3rd singular monoloğunda monologlarında
      1st plural monoloğumuzda monologlarımızda
      2nd plural monoloğunuzda monologlarınızda
      3rd plural monologlarında monologlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular monoloğumdan monologlarımdan
      2nd singular monoloğundan monologlarından
      3rd singular monoloğundan monologlarından
      1st plural monoloğumuzdan monologlarımızdan
      2nd plural monoloğunuzdan monologlarınızdan
      3rd plural monologlarından monologlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular monoloğumun monologlarımın
      2nd singular monoloğunun monologlarının
      3rd singular monoloğunun monologlarının
      1st plural monoloğumuzun monologlarımızın
      2nd plural monoloğunuzun monologlarınızın
      3rd plural monologlarının monologlarının