monoic
Catalan
Etymology
From Ancient Greek, probably via French monoïque.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [muˈno̞jk]
- IPA(key): (Balearic, Valencia, Northwestern) [moˈnɔjk]
- IPA(key): (Central) [muˈnɔjk]
Adjective
monoic (feminine monoica, masculine plural monoics, feminine plural monoiques)
Coordinate terms
Further reading
- “monoic”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
Romanian
Etymology
Borrowed from French monoïque.
Adjective
monoic m or n (feminine singular monoică, masculine plural monoici, feminine/neuter plural monoice)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | monoic | monoică | monoici | monoice | ||
| definite | monoicul | monoica | monoicii | monoicele | |||
| genitive- dative |
indefinite | monoic | monoice | monoici | monoice | ||
| definite | monoicului | monoicei | monoicilor | monoicelor | |||