monogramă
Romanian
Etymology
Borrowed from French monogramme.
Noun
monogramă n (plural monograme)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | monogramă | monogramăul | monograme | monogramele |
| genitive-dative | monogramă | monogramăului | monograme | monogramelor |
| vocative | monogramăule | monogramelor | ||