monit

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin monitus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmɔ.ɲit/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲit
    • Syllabification: mo‧nit

    Noun

    monit m inan

    1. (formal) prompt, reminder (official written reminder to meet outstanding obligations)
      Synonym: upomnienie
      Hypernym: ponaglenie

    Declension

    Declension of monit
    singular plural
    nominative monit monity
    genitive monitu monitów
    dative monitowi monitom
    accusative monit monity
    instrumental monitem monitami
    locative monicie monitach
    vocative monicie monity

    Derived terms

    verbs
    • monitować impf
    • zmonitować pf

    Further reading

    • “monit”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “monit”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)