mondaard
Dutch
Etymology
Equivalent to mond (“mouth”) + aard (“nature, character”). Cognate to German Mundart.
Noun
mondaard m (plural mondaarden, diminutive mondaardje n)
- (dated) dialect
- 1648, J. de Brune de Jonge, Wetsteen der Vernuften[1], page 105:
- in een andere mondaart of dialectus
- in another dialect or dialectus
- 1790, Hans Spek (editor), Het leven van Tyll Uilenspiegel[2], page 8:
- Verder is het den Silezischen of Saxischen mondäart eigen den vocaal of klinkletter E, voor den laatsten L niet duidlyk te laten hooren (...)
- Furthermore, it is characteristic of the Silesian or Saxon dialect that the vowel E is not pronounced clearly before the final L (...)
- 1929, Jul. Persyn, Vondel's Deensche reizen[3], archived from the original on 6 May 2022:
- Alle Amagers kennen Deensch; maar ondereen spreken zij hunne moedertaal, die eigentlijk eene Hollandsche mondaard is (...)
- All the people of Amager know Danish; but amongst themselves they speak their mother tongue, which is actually a Dutch dialect (...)
- 2006, Johan Ballegeer, “Archived copy”, in Zwinstreek[4], archived from the original on 8 June 2016:
- Djoake is geen eigenlijke bijnaam, maar een aanpassing aan de Lisseweegse mondaard voor de naam Jacobs.
- Djoake is not strictly speaking a nickname, but an adaptation of the Lisseweegse dialect for the name Jacobs.
- 2012: Woorden (...) wij galmden ze terug, en over en weer ontstond er taal, een slinger van woorden door de tijd, een slinger van taal door de wereld, van mond tot mondaard. [5]
- Words (...) we echoed them back, and back and again a language sprang forth, a pendulum of words throughout time, a pendulum of language throughout the world, from mouth to dialect.
- (please add an English translation of this quotation)