monþ
Middle English
Noun
monþ
- alternative form of moneth
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /moːnθ/
Noun
mōnþ m
- alternative form of mōnaþ
Declension
Strong consonant stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mōnþ | mōnþ |
| accusative | mōnþ | mōnþ |
| genitive | mōnþes | mōnþa |
| dative | mōnþ | mōnþum |
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mōnþ | mōnþas |
| accusative | mōnþ | mōnþas |
| genitive | mōnþes | mōnþa |
| dative | mōnþe | mōnþum |