modificator

English

Noun

modificator (plural modificators)

  1. That which modifies.
    • 1969, Cyril M. Franks, Behavior Therapy: Appraisal and Status, page 484:
      What peculiar types of people do such behavior modificators treat that may be different from patients who will seek psychotherapy or group therapy?

Latin

Pronunciation

Verb

modificātor

  1. second/third-person singular future passive imperative of modificō

References

  • “modificator”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “modificator”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • modificator in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016

Romanian

Etymology

    Borrowed from French modificateur, from Latin modificatore.

    Adjective

    modificator m or n (feminine singular modificatoare, masculine plural modificatori, feminine/neuter plural modificatoare)

    1. modifying

    Declension

    Declension of modificator
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite modificator modificatoare modificatori modificatoare
    definite modificatorul modificatoarea modificatorii modificatoarele
    genitive-
    dative
    indefinite modificator modificatoare modificatori modificatoare
    definite modificatorului modificatoarei modificatorilor modificatoarelor